วันเสาร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

อาเสวนปัจจัย

     ชื่อว่าเรื่องความเป็นอาเสวนปัจจัย คือความเป็นปัจจัย เพราะการซ่องเสพ. 



อรรถกถา กถาวัตถุปกรณ์
วรรคที่ ๒๒ อาเสวนปัจจยตากถา
               อรรถกถาอาเสวนปัจจยตากถา              
               ว่าด้วยความเป็นอาเสวนปัจจัย               
               บัดนี้ ชื่อว่าเรื่องความเป็นอาเสวนปัจจัย คือความเป็นปัจจัย เพราะการซ่องเสพ. 
               ในปัญหานั้น ชนเหล่าใดมีความเห็นผิดดุจลัทธิของนิกายอุตตราปถกะบางพวกนั้นนั่นแหละว่า ธรรมทั้งปวงเป็นชั่วขณะ ธรรมอะไรๆ ตั้งอยู่แม้ครู่หนึ่งแล้ว ชื่อว่าซ่องเสพซึ่งอาเสวนปัจจัย หามีไม่ เพราะฉะนั้น ความเป็นอาเสวนปัจจัยไม่มีอยู่โดยแท้. อนึ่ง ธรรมอะไรๆ ที่เกิดขึ้นแล้วหาความเป็นอาเสวนปัจจัย ก็ไม่ได้ ดังนี้. 
               คำถามของสกวาทีหมายถึงชนเหล่านั้น คำตอบรับรองเป็นของปรวาที. 
               ลำดับนั้น สกวาทีเพื่อจะให้ปรวาทีนั้นรู้ด้วยพระสูตรนั่นแหละ จึงนำพระสูตรมาว่า พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสไว้ว่า ดูก่อนภิกษุทั้งหลาย ปาณาติบาตอันบุคคลซ่องเสพแล้ว ดังนี้เป็นต้น มิใช่หรือ? 
               พระสูตรทั้งปวงนั้นมีอรรถตื้นทั้งนั้นแล.

               อรรถกถาอาเสวนปัจจยตากถา จบ.              
               -----------------------------------------------------               
.. อรรถกถา กถาวัตถุปกรณ์ วรรคที่ ๒๒ อาเสวนปัจจยตากถา 


http://www.84000.org/tipitaka/attha/attha.php?b=37&i=1872

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น